Kanadyjski narciarz łotewskiego pochodzenia, znanym z pionierskich zjazdów narciarskich i wypraw eksploracyjnych. Spricenieks prowadził ekspedycje w odległych regionach świata, między innymi do Pakistanu, Indii, Turcji, Boliwii, Kolumbii, Peru, na Svalbard, na Kamczatkę i do Jukonu, gdzie dokonywał zjazdów w dzikim i dziewiczym terenie. W ciągu 37-letniej kariery narciarskiej został uznany za jednego z 48 najbardziej wpływowych narciarzy ostatnich 35 lat przez magazyn Powder oraz jednego z 50 największych pionierów narciarstwa pozatrasowego przez magazyn Backcountry. W 2013 roku dołączył do prestiżowego Action Sports Hall of Fame.
Wśród najważniejszych osiągnięć Ptora Spricenieksa na szczególne wyróżnienie zasługują pierwsze zjazdy narciarskie: północną ścianą Mt Robson w Kanadyjskich Górach Skalistych, ścianą Shina Face na Geshot Peak (6800 m) w Pakistanie, południowo-zachodnią ścianą Lyskamm Oriental (4538 m) na granicy Szwajcarii i Włoch, 3100-metrową północną ścianą Mt Vancouver w Jukonie, wschodnią ścianą Sarapo (6100 m) w Cordillera Huayhash w Peru oraz zjazd z Pico Simmons (5675 m) w paśmie Sierra Nevada de Santa Marta w Kolumbii.
Ptor był członkiem Kanadyjskiej Narodowej Drużyny Skialpinistycznej i startował w Mistrzostwach Świata w 2002 roku w Serre Chevalier. Startował także w Mistrzostwach Świata we Freeridzie w 1993 roku w Valdez na Alasce oraz dwukrotnie w zawodach MonteRosaFreeride w latach 2003/2004.
Spricenieks jest znany z filozoficznego i niekonwencjonalnego światopoglądu. Bywa określany „narciarskim szamanem” oraz „awangardowym” ekologiem. Na kształtowanie się tego podejścia duży wpływ mieli ludzie tacy jak Terrence McKenna, Frank Zappa, Nassim Haramein i Doug Coombs. Mimo wielkich osiągnięć sportowych i długiej listy wcześniejszych sponsorów, Spricenieks w dużej mierze zdołał uniknąć komercjalizacji swojej pasji. Jeździł na własnych zasadach – nie kierował się chęcią rozwijania kariery opartej na sponsorach i sławie.
Od 20 lat mieszka w La Grave we Francji, gdzie angażuje się w lokalne projekty budowy tras rowerowych oraz uprawę czosnku. Na przestrzeni lat Spricenieks przyczynił się do projektowania produktów sportowych, szczególnie współtworząc nartę „Wolverine” z niemieckim producentem POGO, która zdobyła nagrodę na Milano Montana w 2016 roku.
Jego życie i przygody zostały udokumentowane w autobiograficznym filmie Dream Line, wyprodukowanym przez Endlessflow Films. Występował również w The Spirit – Extreme Explorations, Altitude – Deslauriers Brothers, Solitaire – Sweetgrass Productions, La Grave BB – Meije Productions oraz najnowszym – Robson produkcji Sherpas Cinema. Polska premiera tego ostatniego odbędzie się podczas 23. Krakowskiego Festiwalu Górskiego.
Spricenieks, obecnie 58-letni, właśnie przeszedł na emeryturę po 25 latach pracy jako międzynarodowy przewodnik narciarski. Uczestniczył w misji Gulmarg w 2006 roku i pracował dla 40 Tribes Backcountry przez 15 lat. Nadal pozostaje aktywną postacią w społeczności narciarskiej, fotografuje i zajmuje się stolarką. Jest mężem i ojcem dwóch synów (14 i 16 lat), którzy startują w juniorskiej serii Freeride World Tour.